Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه ۱۲
نمبر ۲۱
ای معتبر مسلمین؟ اگر چه از صد و بحث ما خارج است ولی با هم میگویم که اگر با ایمان آورندگان این کتاب مقدس کریم و شناسندگان است اقدم خلاق اعجاز خود مان، بواحدانیت عظیم چشم حقیقت و دیدهٔ بصیرت خود را بر قرآن خود ما باز کنیم میدانیم که پروردگار عظیم الشان ما، رابطا فرمودن این کتاب علم و حکمت و معرفت همه مخلوقات و جمله کائنات را بجی عطا فرموده است. برانقدر که فن کیست و فلسفه ترقی کند حکمت پر عظمت آیات بینات آن همانقدر دوست میگیرد. میرا انقدر که ماده پرستان و طبیعت شناسان در با نان حقیقت ماده و یا طبیعت کوشش در نزد حقایق انسان با ایمان و قرآن آنرا قدمه تا نخستین نردبان معرفت حق یافته بهامی با بران قدم نهاده بفرسخها انسان بالا میرایند و انه است که آن فیلسوف و ابنی انگلیس قرآن را برداشته علنا فریاد بر آورده گفت: (ای قوم! یا برین کتاب ایمان بیارید و یا در محو کردن آن چند امر همت بر بندید، آیا چرا چنین است؟ زیرا هیچ چیز برا از ان بیرون نیافت. و دانست که تا این کتاب بدست مسلمین با هیچ علم هیچ فن، هیچ حکمت بران غلبه نمیکند.
(ما بعدش در نمبرهای آینده می آید)
مواد عسکریه
ما بعد از نمبر ۱۹
(هر گله آدم نیک)
هر کسی به این فکر است که با این آلات و ادوات ناریه که در وقت حاضر از طرف همه حکومتهای مختلف قبول کرده شده، محاربه کردن نسبت بمحاربه های زمانهای قدیم خیلی خونریزانه تر و وحشیانه تر میباشد، حال آنکه در حقیقت همچنین نیست، برگاه محاربه های زمانهای قدیم را که اقوام وحشیته گلو بگلو با همدیگر در می آویختند. و یا با فلاخن و منجنیق و تیر و نیزه و شمشیر و خنجر همدیگر خود را میکشتند با این محاربه های وقت حاضر با آن طوبهای دهشتناک و طور پیلهای خوفناک بوقوع می آید مقایسه کنیم تلفات آن محاربه های قدیمیه را بارها افزونتری یابیم، حتی محاربه هایکه با تفنگهای چاقماقی و طوبهای دمین پر برنجی بوقوع می آمد. باز هم خونریزانه تر ازین وقتها بود. و این ازین است که هر گله آدم میگشت، چیزیکه از زخم عالمه و شمشیر و سرنیزه زیاده تر عسکر تلف میکند
همانا خوشیها و بیماریهای مختلف میباشد بنابرین قبول شدن اسلحه کمیاب جدیده که از طرف اردوهای دوستهای عالم قبول گردیده بعالم ان نیست یک خدمت بزرگی گویا اجرا شده است.
در محاربهٔ روس و ژاپان یک محله تنگ شفیقهٔ یک نفر عسکری ژاپانی را به رازی هفت سانتیمتر شکافته مغزش را پاره کرده و له در گذشته است. نفر ژاپانی ازین زخم بسیار مدهش بی آنکه بشعورش خللی برسد جور شده است و نیز یک پارچه شرنیل چنه یک نفر عسکری ژاپانی را پاره پاره کرده بود و بعد از تداوی تنها بجز اینکه جای و نشان زخمش باقی باند دیگر هیچ ضرری به او نرسیده به خدمت عسکری خود دوام نموده است. و نیز یک محله تفنگ از پیشانی یک نفر عسکر روسی سبزش در آمده از شقیقه اش بیرون برآمده و کاسه خانه سرش را پاره پاره کرده است. تا با وجود آنهم نفر مذکور صحت یافته است و بعقل و ذکای او نیز هیچ خللی نرسیده است، مانند این بسی مثالهای دیگری نیز در غیاب موجود است.
حالا یک چند مثالی در باب محاربه های عصر جدید بیاریم: در محاربهٔ روس و ژاپان که بیشترین محاربه های عصر جدید و مهمترین تجربه گاه آلات ناریهٔ جدیده است. سه ملیون یعنی سی لک عسکر بنی بشر با یکدیگر دست و گربیان و زد و خورد نمودند. در ظرف دو سال که این سی لک آدم در مانچوری کشت و خون نمودند تلفات هر دو طرف مقابل به (۸۳۰۰۰) هشتاد و سه هزار نفوس بالغ شده است که چون این را با محاربه های دور فرانس یعنی در محاربه های (بره سلام) که مجموعاً عسکر طرفین پنج لک (۵۰۰۰۰۰) بود، و هشت ماه بهم جنگیدند (۱۰۰۰۰۰) یک لک نفر تلفیات بوقوع آمده است که ده بار از محاربهٔ مانچوری نسبتاً افزونتر است - بنا برین باید دانست که مظفریت در محاربه به شجاعت و مهارت موقوفست نه بصرف کردن گله.
(از الماناق عسکری ترجمه شده)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.