Page 50

۴۷ کس به اشغالش نمیدازد خلل کس نمیگوید شبش شین یا سجل وقتش آزاد است از قید عباد فارغ است اندر معاش و هم معاد بهر زریکرس که وقت خود فروخت جنس آزادی خود را پاک سوخت وحشی را گر بسازی پای بند آخوش را پر کنی از شیر و قند چون بپای خود همی بیند عقال قند پندار و چو حنظل لا محال ادب و تواضع با بزرگان باش دائم با ادب تا بگردی مورد الطاف رب در حضور اوستاد استاده باش بهر خدمت با ادب آماده باش جده خود را بجان تعظیم کن در حضورش خم سر تسلیم کن هرچه فرماید بفرمانش بکن گر بقهر آید به پیش اُف مکن امتثال امر شی لازم بگیر جمله احکامش بجان و دل پذیر پیره زال است آن عجوز خسته دل در فراق ما نزار و مضمحل خاطرش را تا توانی شاد دار تا بدست آری رضای کردگار