Page 49

۴۶ قناعت و سیر چشمی گر بود کوتاه دستت از منال زینهار از گردش دوراں منال سوئے مال دیگراں ہرگز مبیں با قناعت کنج تنہائی گزیں لا تَمُدَّنَّ بقرآں یاد کن خاطر خود را ز غم آزاد کن کنج عزلت بهتر است از گنج زر حرص ہر حرفش تهی است ای پسر مرد قانع مطمئن باشد مدام طامعاں باشند دائم تلخکام چوں میسر آید او را نان شام خواب خوش خسپد بپایان شام ہر که اندر سینه اش گنج غناست با قناعت در گدائی پادشاست شخص طامع را نگردد سیر چشم آں غنی باشد که باشد سیر چشم بنده پرور را عبید و بنده باش در حضورش سر بعجز افگنده باش لیک قید بنده را بر خود مگیر الحذر از خدمت میر و وزیر چوں بود وقتت بقید دیگری لا کلام استی عبید دیگری مالک و مختارِ وقتِ خود گدا باشد اندر کلبه خود پادشا