Page 167

١٦٢ صد سرود حاضر ناظر شمس الدین، شهاب الدین، جمال الدین، احمد الدین، ضیا الدین بدرالدین، ـ چون هر لفظی که ابتدا بآن کرده میشود، آخر آن را پیش باید خواند چه نیرامه باشد یا خیر الدین، از انرو چندیست حروف مفرده بضمه یان گفته بعد اسما را باید خواند، و در بسم الله، سبب دیگر است که میم آن بکسره خوانده میشود، بسم، یک لفظ هم نیست، و چون این الفاظ را از سبب کثرت وقوع شان بخصیص یاد باید گرفت، لهذا یکبار بعضی از ان الفاظ را نوشته شما انسباط میکنم، بعد در ضمن الفاظ دیگر مینویسم، باید که بمجرد دیدن، آنرا خوانده باشید. محمد، غلام، خان، جان محمد رسول، سلطان محمد، غلام محمد، آغا محمد، تاج محمد، گل محمد، جان محمد، خان محمد خان، محمد امین، محمد عثمان خان، یار محمد خان، محمد یار خان محمد جان خان، شیر محمد خان، پیر محمد جان، نیاز محمد جان، غلام سرور خان احمد، سید، محمود، علی، میر احمد میر، سید میر، محمود جان، احمد جان، علی محمد خان، میر احمد خان احمد خان، سید احمد، نور احمد، غلام احمد خان، تاج احمد، شیر احمد خان احمد نور خان، میر احمد خان، میر غلام، سید تاج میر، سید فقیر، سید محمود، محمود جان، احمد علی خان، علی احمد خان، غلام علی، غلام حسین عبد عبد القادر، عبد القدیر، عبد السمیع، عبد الشافی، عبد الغنی، عبد الاحد