Page 149

۱۴۴ غَفّار عَطّار دُكّان بَزاز بَنّا مانند، ای، پی پی، تی، ..... یا موقوف بعد آن بسخت یا شُده یاست مانند، این، دین، فیل، مین .... سست آن مانند، تیل، میز، میل، کیش، ..... سوم حرف پیش کلان خواهد بود، مانند، او، بو، پو، تو، ثو، ... سخت باشد یا سست یا موقوف بعد ازان مانند، موش، خوک توت، چور، سست آن ، شوخ، کوت، ..... چهارم ، ها ایکه در آخر هر لفظ چون «ه» دیده شود، او اشاره میکند که پیشگر مرا بزبر بگو، مانند کاسه، کوزه، وغیره، و اینهمه را در حصه اول کتاب خوب دانسته اید، پنجم کدام حرف را بیک حرکتی گرفتن و بر حرف دیگر زدن مانند حق، حی، .......... ششم، موقوف بعد لمت خور، آوردن مانند عرض، عذر ..... هفتم، حرف اول را بکدام حرکتی جدا کردن و باقی انرا بقرار حق، حی، پایگی از قوانین مذکوره خواندن پس اگر کسی از ما و شما بپرسد که «آسمان» از قرار کدام قانون خوانده میشود، در جواب باید گفت «آس» موقوف بعد الف «مان» میم موقوف بعد الف است «زمان» ز، از قرار، ابد، طب (بان) موقوف بعد یاست در شور بازار» شو، موقوف بعد واو، با، حرف همراه الف، زار، موقوف بعد الف است؛ در «مشرق» مش، از قرار، حق، حی، رق، هم از قرار، حق، حی؛ در «درخت» دَ، از قرار، ابد، طلب، رخت از قرار موقوف بعد لمت خور، ولفظیکہ حرف مشدّد دران باشد ضرور بر همان حرف مشدّد هم جدا میشود، تا که آن حرف یکبار در جزو سابق، و باز در جزو لاحق خواند