Machine transcription
( ٢٩٦ )
بیامان سید کینه سیم و زر مگردونگی کیسه پیشه ور
چه دانی که گردید در روزگار بغربت بگرداندش در دیار
چو پر پیشه باشد شدست رس کجا دست حاجت بر دپیش کس
زمانی که سعدی برادر جهه است نه هامون شند نه دریا شگفت
بخردی بخوز دار بزرگان قفا خداد ادش اند رز نیکی صفا
رآنکس که در دیر عزیزشند بسی نیا بد کرند مان ها
مدران طفل کو جو رآمد زکار پسند جفا پند از روزگار
پسر را نکو دار و راحله رسان که شمش ندار دست کسان
هر آنکس که فرزند را غم نخورد دگر کس غم خورد و اواره کرد
کند راز آموزگار بدیش که بخت و پر و کند چون خودش
سیه نامه ترزان مخنث نخوا که پیش از خطش روی کردد سیاه
پسر کو میان قلندر نشیت پدر گو ز خیرش دست شوی ست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
