Page image — the source of record
Machine transcription
( ٢٩٥ )
درختی که پیوسته بارش خوری تحمل کن انگه که خارش خوری
پسر چون زده بر گذشتش سنین ز نامحرمان گو فراز نشین
بر خفاشش نشاید فروت که تا چشم برهم زنی خانه خوست
چو خواهی که نامت بماند بجای پسر را خرد مندی آموز ورای
که گر عقل و رایش نباشد بسی بمیری و تو نماند کسی
بسا روزگارا که سختی برد پسر چون پدر نازکش پرور د
بخردی درش زجر و تعلیم کن ببنک و بدش وعده و بیم کن
نوآموز را ذکر وتحسین سزد زتوبیخ و تهدید استاد به
بیاموز فرزند را دسترنج وگر دست داری چو قارون وگنج
خردمند و پرهیزگارش بدار گرش دوست داری باش بمدار
کسی مخورد دسترنجگاسی که پست که با لقمه کسبت نامد بدست
باشد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.