Machine transcription
( ۲۹۷ )
از ان بی حمیت بیامد گریخت که نامردیش آب مردان ریخت
امیدش مخ زیر خاک نهفت که پیش از پدر مرده ناخلف
شبی دعوت بود در کوی من ز هر جنس مردم در ان انجمن
چو آواز مطرب در آمد بکوی بگردون شد از خار های و هوی
پری پیکری بود محبوب من بدو گفتم ای دلبر خوب من
چرا با رفیقان نائی بجمع که روشن کنی مجلس ما چو شمع
شنیدم شبی قامت پست من که میرفت و میگفت با شرقی
مجالس چو مردان نداری بدست نامردی بود پیش مردان شست
خرابت کند شاه خانه بکن بر و خانه آباد گردان بزن
نیاید سوی سر باختن بکلی که سر ما چه او کشش رو بد میلی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
