Machine transcription
( ٢٢٤ )
کر از پستی حق خبر داشتی همه خلق را پست پنداشتی
شنیدم که لقمان سیه فام بود زتن پرور و نازکت اندام بو
یکی بنده خویش پنداشتش زبون دید و در کار کل داشتی
جفا دید و با جور و قهرش بسا بسالی بسزائی زبهرش بخس
چو باز آمدنش بنده رفته با زلقمانش آمد بنهی فراز
بپایش در افتاد و پوزش نمود بخندید لقمان که پوزش چه سود
بسالی زجورت جگر خون کنم یکساعت از دل بود حق کنم
ولی هم ببخشم ای نیک مرد که سود تو ما را زبانی نکرد
تو اباد کردی شبستان خویش مراحکمت و معرفت کریش
غلامیست در حکم رای بخت که فرمایش قضا کار سخت
دگر در نیاز آریش سیصدال چوبا و اید م پستی کار کل
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
