Machine transcription
(٢٢٥)
نه سگ نكس كه در بزرگان بزد
پنوز دولش چرب ماخوذ
که از خاکمال سنت آوخن
تو بر زير دستان ششی مکن
شنیدم که در دشت صنعا یمن
یکی دید بر کنده دندان مینا
ز نیروی پنجه پنجه شیرگیر
فرومانده حاجز چو روباه
پس از عزم سو کردشت مینی
که خوزد د را و کوسفند ارعی
چو بیکس بمقامش بد و ریش
بدو داد یک نمه از زاد خویش
شنیدم که میگفت و خوش میکرد
که داند که بهتر ز نامرد کیست
بظاهر من امروز از و بترم
و کر تاچه داند قضا بر سرم
کرم پای ایمان نجنبد جای
بسر برنهم تاج عفوندا
وگر کسوت معرفت دربرم
نماند بوب یار از ین کمترم
که سگ نامه زشت نامی که مرد
مراو را بدونج نخواهند برد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
