Machine transcription
(۱۹۱)
ز مغرور دینار و دیبا مجوی
که خوانند خلقت بپسندیده خوی
گرت جاه باید مکن عیب جنان
بچشم حقارت مکه در کسان
گمان کی برد مردم هوشمند
که در سر کبرا نیست قدر بلند
بزگر چون قسی بر تو کبر اورد
بزرگیش در پیش چشم خرد
تو نیز ار تکبر کنی همچنان
نمایی که پیشت تبختر کنان
چو ایستاده بر مقام بلند
برافتاده گر هوشمند مخند
بسا ایستاده درامد زپای
که افتادگانش گرفتند پای
گرفتم که خود هستی از عیب پاک
تعنت مکن بر معیوب ناک
یکی حلقه کعبه دارد بدست
یکی در خرابات افتاده مست
گر انرا بخواند که نگذاردش
و ز انرا براند که بازاردش
نه مست ظهرست ان اعمال خویش
نه انرا در تو به بستست پیش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
