Machine transcription
( ١٩٠ )
گرفتم قدم لاجرم باز پس که پاکیزه به مسجد از خار وخس
طریقت جز این نیست درویش را که افکنده دارد پسر خویش را
بلندیت باید تواضع گزین که این بام را نیست سلم جز این
شنیدم که وقتی سحرگاه عید ز گر ما به آمد برون بایزید
یکی طشت خاکسترش بیخبر فرو ریختند از سرائی بسر
بمیکفت ژولیده دشتار موی کف دست شکرانه مالان بروی
که ای نفس من در خور آتشم بخاکستری روی در هم کشم
بزرگان نکردند در خود نگاه خدا بینی از خویشتن در مخواه
بزرگی بناموس کشاریست بلندی بدعوی پنداریست
تواضع پسر رفعت افزایدت تکبر بخاک اندر اندازدت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
