Machine transcription
( ١٨٦ )
که کس که پروانه سوز ناک
چو گفت ای مجب کر بسوزم جاک
زنور در برا تش تخم بیزنم
که زنجر شوقت در کردنم
مراچون خلیل آتشی درپوست
که پنداری این شعله گلشرست
نه دل دامن پستان بکشید
که مهریشک بر جان جان بکشید
مراهمچنان در بود م گرفت
نیا من مم که تش بمین در توست
نه آن میکند یار در شاهی
که با او توانم زدانز راهی
که یکیم کند بر تو لای دوست
که من را نیم کشته در پای دست
شبی یاد دارم که چشم نفت
شنیدم که پروانه باشتع حقت
که من عاشقم کر بسوزم رواست
ترا گریه وسوز باری چر است
بگقت ای هوا دار مسکین من
برفت انگبین شیرین من
چو شیرینی از من بدرمیرود
چوفرهاد م آتش بسر میرود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
