Machine transcription
( ١٨٥ )
چو پیشت بنشست بر سر خاک بدست دلارام پوش برجاک
کسی کیست پروانه را کای حقیر بر و دوستی با خور خویش گیر
رمی د که هستی طریق رجا تو و مهد شمع از کجا تا کجا
سمندر نه گر د اتش مگرد که مردانگی باید انگه نبرد
ز خورشید پنهان شود موش کور که مهلت با این چشم نور
کسی را که دانی که خصم تو اوست نه از عقل باشد گرفت دست دوست
تراکس نگوید نکو میکنی که جان بر سر کار او میکنی
گدایی که از پادشه خواست خراج قفا خورد و سودای بیهوده پخت
کجا در حساب اورد چون توات که روی ملوک و سلاطین برتست
مپندار اگر در چنار مجلسی مدارا کنند با چو تو مفلسی
و گر با همه خلق نرمی کند و تو خوار و با تو گرمی کند
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
