Machine transcription
۱۹۷
فصل ۱۹
— توشهای متنوع و نمکین ها یعنی شورها —
۳۱۲ — هریسه
گندم عاشوره [۱] کوبیده و پوست شده را بهمراه پارچه های گردن گوسفند چاغ ویا گوشت کمر ویا از حد دم [ بهمراه استخوان با شد ! ] و مقدار وافی آب در دیك انداخته و وقت نماز شام بالای آتش گذاشته تا بصباح ؛ کرم باشد وقت صبح ؛ تا آنکه گوشت و گندم نرم شود بجوشانید .
بعده بواسطه کفکیر چوبی آنقدر شور داده بزنید که گوشتها ازاستخوان ؛ جداشده الیاف یعنی ریشه گردد و بهمراه گندم ؛ حل شود .
بعد ازان پیاز را در روغن ساده بدرجۀ گلابی ؛ سرخ نموده و بهمراه نمك ؛ بالای مخلوط گوشت و گندم علاوه کرده تا آنکه پیاز ؛ بسیار نرم شود بجوشانید و استخوانها را بکشید . و تکرار زده زده بقوام ماغوت و فرینی برسانید . و در بشقاب ؛ منتظماً و مستوياً یعنی منظم و هموار خالی نموده بالای آن مسکۀ داغ [۲] شده بگردانید ومیده کمون یعنی میدۀ زیره پاش داده گر.
[۱] گندم عاشورا = به نمرۀ ٤٥٦ مراجعت !
[۲] مدعا ازمسکه ؛ روغن بسیار اعلاست !
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
