Page 91

( ٨٨ ) الهیه که از هر اشیاء کائنات ظاهر و هویدا میبود اکتفا میورزید. معلم نیز این مفتونیت طالب خود را بر ذکای فوق العاده او اسناد نموده قلباً تحسین و آفرین خوان میگردید و طالب را در مطالعات ذهنیه خودش حر و آزاد می گذاشت . بقدر نیم ساعت بر راهی که داشتند دوام نموده آخر الامر راه شان بباغچه تصادف کرد که جویبار کوچکی با صفائی که ایشان بر کنار آن براه میرفتند باغچه مذکوره را بدو قسم جدا ساخته بود . یعنی جوی از میان باغچه گذر می کرد. درینجا دو طرفه جویرا درختان بید و چنار سایه دار داشته بود . طالب و معلم بطرف دست چپ باغچه متوجه کشته، بقدر صد قدم دورتر درپای درخت بنشستند . آفتاب بسمت رأس رسیده ، و حرارت کسب اشتداد نموده بود . ازان سبب برطالب تشنه گی غالب کشته بود . اما چون خیلی راه رفته بود و از ماندگی بدنش عرق داشت برای حفظ صحت بدن خویش