Page 84

= ۷۹ = بس مضامین عالی رنگین هر چه گفتی مبالغه گفتی من عاجز که نثر و نظم مرا ساده گویم سخن ولی پرکار نیست مضمون بکر و شیرینم نثر و نظمی که میکنم تقریر هرچه دیدم بباغ شاهی شاه باغ و شهر و ممالك است جسد خرد و علم و دانش و هم دین شد حبیب خدا و ظلّ الله عدل او تازه ساخت عالم را رزم و بزمش چو نار و نور بود قهر و رحمش بود چو آتش و آب قهر او میکند ادب را عام یا الهی تو عزّ و شوکت او روز افزون کن و رحیم کنش من بجان بنده صفات او هر صفاتش اگر کنم تحریر در سخا و کرم چه بیش چه کم بخشش و احسان نموده بر مردم پیر و طفل و شباب و مرد و زن او نشسته به تخت لطف و کرم آنچه دیدم بچشم آن گویم بهر هر غنچه گفتی بس شیرین هر چه سفتی گهر همی سفتی قدر و قیمت نباشدش برجا هر چه دیدم همان کنم اظهار نی عبارات نغز و رنگینم خالی زاغراق و ساده چون تصویر میکنم وصف تا شوی آگاه روح آنها شه بزرگ خرد هست نور ( سراج ملت و دین ) هست و محبوب جمله خلق الله کرمش شست نام حاتم را رزم نارا ست و بزم نور بود ليك رحمش بقهر غالب یاب رحم او زنده کی دهد به انام صحت و جاه و ملك و ملت او دل چون آب صاف بیغل و غش من بدل داعی حیات او میشود تنگ وسعت تقریر ذهب و فضه مال و ملك و درم کرمش ابر و خلق چون کندم صف کشیده به پیش شاه زمن کرده شادان یگان یگان بدرم نه دروغی به رایگان گویم