Page 57

- ( ٣٤ ) - پانقروف - بسیار خوب، حالا بقاعده باید حرکت کنیم، اول یکقدری خوردنی، ويك آتش برای ما لازم است . در جنگل چوب بسیار است، در آشیانهای مرغان تخم هم پیدا میشود، میماند يك سر پناه نشیمن . هاربر - آنهم چندان مشکل يك کاری نیست . در میان این سنگلاخ البته يك غاری يك سوراخی یافته در آن خواهیم در آمد . پانقروف - چون چنینست ، یا الله ، مارش ! هر دو رفیق از دامنه سنگلاخ برویگهائیکه بسبب جزر بر کنار ساحل پدیدار شده بود برفتار آغاز کردند . و روی رفتن خود را بسوی جنوب گردانیدند . زیرا پانقروف از بعضی علامتها دانسته بود که يك كمی پايانتر يك جوئی موجود خواهد بود . لهذا بطرف جنوب رفتند . و اینراهم امید میکردند که بلکه جریان آب موسیو سمیت را به آنطرف انداخته باشد . در سنگلاخ سه صد قدمی کنار بحر هيچ يك غار و سوراخی که قابل يك سرپناهی باشد بنظرشان بر نخورده این سنگلاخ مانند يك ديواریست که از سنگهای بسیار سخت گرانیت بالا شده . حتی بسبب بسیار سختی صدمات امواج بحر نیز آنرا نخورده است. بر سر سنگهای بزرگ بسی مرغهای نول کج بزرگ جثه موجود بودند که اینمرغها از دیدن و نزديك شدن پانقروف و هاربر هيچ ترس و بیم نشان نداده اگر میگفتند که ازین معلوم شد که اینمرغها گاهی انسانرا ندیده اند، و اینهم معلوم شد که درین جهتها هیچگاه پای انسان نرسیده . در طرف زیر سنگلاخ دیوار مانند مذکور در یکجایی که در زمان مد در زیر آب بوده بر بعضی سنگها هار و از نوع ( میدیه ) که آنهم از نوع حیوانات صدفيه بحریه میباشد بسیار چیزها دیده پانقروف را آواز داده گفت : - بفرمائید ، دم نقد شما را يك طعام حاضر ! پانقروف - وای ! (میدیه) است ؟ چقدر اعلا ، این از تخم مرغ هم بهتر است ! هاربر - نی ، این میدیه نیست ( ليتودوم ) است .