Page 26

( ۱۷ ) در برك سبز غنچه کل نیست آشکار طوطی ز شاخ سر بامید شکر کشید گفتم که وجه عشرت کل را سبب چه بود خندید غنچه و ز بغل مشت زر کشید برك شكوفه بر کل نرکس فتاده دید (طرزی) زکفته‌های کلیم ایندرر کشید: « برك شكوفه رقعه معشوق باغ بود » « نرکس از انکرفته و بر چشم تر کشید » بر دوش خنده بود بنای ثبات کل تالب کشود رخت بملك دکر کشید تارنك شعله غنچه بر افروخت در چمن کل چون شرر ز رخنه دیوار سر کشید بر طبع غنچه بسکه کران کشت بار کل نابسته رخت بار بعزم سفر کشید فریاد سار و بلبل و قمری بلند شد خود را ز باغ غنچه از ینشور و شر کشید طوطی غنچه از سر شاخ درخت کل زود آنچنان پرید که کوئی تو پر کشید کل زیر بار حاصل یکروزه خسته شد (طرزی) ملال طبع زطول سفر کشید غزل محمود طرزی م چشمت اران بحال دل من نظر کند مستان همیشه پاس دل شیشه کرکند از بزم غیر زود كذران كلفته اش منزل دوشب بخانه عقرب قمر کند شد جانشین شام سر زلف تو بچدل ای مردم شهر است خیال سفر کند چون ابر نازکی که شود ماه را نقاب زیر نقاب روی تو زیب در کرند در استانبول سنه ۱۳۰۸ (محمود طرزی)