Page 25

( ١٦ ) افتاده ، و غنچه به پنجه بيطاقتی قبای گلرنگ تنگ را چاک چاک ساخته ، وگل از حسرت پیراهن رنگین را تا دامن دریده ، ولاله از غصه کلاه لعل گونرادر زیرپا افگنده ، خوبان چمن رخت کوچ در آغوش کشیده ، درختان باغ بارسفر بردوش بسته – بر شاخسار از جای غنچه وگل خاک ادبارریخته . و اطفال سبزه در فراق نوجوانان چمن و خوبان گلشن در پای اشجاربارنك شکسته و خاطر خسته در ماتم نشسته . نه از غنچه نمودی و نه ازگل اثربودی بود . در آن فرصت اینغزلر ابنوای راستی دراهنك عشاق و پرده خسروانی بصد عبرت و پشیمانی سرودم : غزل برك شکوفه از بغل شاخ سر کشید يا بيضه های غنچه گل بال و پرکشید آیا زشاخ غنچه گل سر کشیده است يا خود برشته دانه لعل و گهر کشید برك سمن نه برکل سوری فتاده است جراح باد پنبه بزخم جگر کشید در چاك چاك پيرهن غنچه خارها چون نوك ناوك است که از زخم سر کشید تا دولت بهار بعالم کشد لوا از نامیه سپاه بكو و کمر کشید يك ساله راه آمده کل در هوای باغ این زحمت سفر همه بهر ثمر کشید