Page 183

( ١٧٤ ) « و اگر تصحیح و تحصیل لسان ایشانرا میسر نشود از اصطلاحات مشکلهٔ شما آیاچه خواهند فهمید ؟ پس چون بخوبی میدانم که این ادعا و دعوای مراهمهٔ شما بلا شك و شبهه تصدیق و قبول میفرمائید ، و درینخصوص البته مرا ذی حق میشمارید لاجرم زیاده بر ین حاجت به تطویل کلام نمی بینم . » رساله موقوته بعد از شنیدن اینهمه قیل و قال « رسالهٔ موقوته » از میان بر خواسته بدين يك كلمهٔ مختصره مجادله و محاوره ر اختتام داده گفت : که معین و مدر گار شکر گفتارم یعنی حضرت « شعر » ترجمهٔ احوال ، و چگونگی بحث و مقال ؛ و کیفیت منافع و استفادهٔ بیشمار مرا بدين يك مصرع مختصر که : « آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری » خلاصه و اکمال فرموده است . لاجرم به تطویل مقال حاجت ندارم . انتها [ رسالهٔ موقوته ، عبارت از همچنین کتا بها ئیست که از هر دهن سخنی گوید ، و از هر چمن سمنی بوید ]