Machine transcription
۲۱۴
همه خلقی باشند در خدمتش بحق خدا تند رو همغضتش
چو اورو بدرگاه ما آورد بجز ما در پیچکس را ندید
چو از بندگی کرد خلاصی تنش نش خوانم انگه بدرگاه خویش
غرض هرچه کارش بود روزها نه محتاج باشد برای ادا
ادایش زغیب روا حاجتش نه محتاج باشد روا حاجتش
بود زین بذکر خدا اشتغال خدار انظار بوی وجدا جال
وگر خیر داند سحرگه ز خواب ز دنیای دون اندرون اضطراب
بدنیا و کارش هم اضطراب ز عقبی و کارش نه در ون جنان
شود امر از حق بقهر غضب که این مرد مشغول لهو و لعب
چو یاد محبت ز دل شد پرید بجز راه دنیا ره من ندید
بخذلان دو چارا و دو پارا نه او یاد من کرد و از من نه یاد
نه یادش کنم من نه را هم وجودش بقهر وغضب مبرم
بهر جا رود شادیش بس حرام نه کامش بود هرچه جوید بکام
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
