Page image — the source of record
Machine transcription
۲۱۵
از من چون جداگشت من هم جدا نه از او بمحبت نه از من ولاء
از نیت پاکان بجز یاد حق نخوانند در دهر دیگر سبق
سحرگاه یاد خدائی کنند ز دنیا و فیها جدائی کنند
خدا رحمت خود برایشان روان عنایت نماید ز فضل عیان
برحمت قریب اندرون و برون زقهر و غضب دور و اندر امان
تو هم گرشناس خدا را بدل نه گردی گهی در جهان منفعل
توکل بذاتش کنی بارها همه وقت باشی بیادش تو شاد
چو شرمت برما زانداز کیش براین اعتقاد و بر این دین کیش
خدائی که از نیستی هست داد همه تاج اکرام بر سر نهاد
همه رزق و روزی مقرر نمود کرمها همه وقت بر ما فزود
از آن دور گردیم بیگانه وار بدنیا و اهلش همه بیقرار
نیاریم رو با خدای کریم از آن زیر باریم هر دم سقیم
گر آریم اخلاص و رو با خدا ز دوری و خذلان نیابیم جدا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.