Page 194

۱۸۴ به تقلید پیغمبر پاک دین نماید عطا نور دل از یقین بگوید که نالایقی گر تمام چو تقلید کردی بخیرالانام ز تقلید و از پیشه آن حبیب ترا ره نمایم به عرفان قریب ز مومن بود هر زمان این نوید بدرگاه حق جمله راه امید الهی بحق شه انبیاء که شد جمله خلق را پیشوا نمازی که از ما نه دروی نیاز قبولش نمائی به قسم نماز زما وز عمل جمله گرد در لیست بدید و نظر هرچه مستورست همه نقصها در عملها است بیش بود نقص ما این نه از دین وکیش نه تو دین بما از پیمبر رسید درین دل ضیائی زایمان دمید همین دین و کیش و نماز و نیاز ز تو وز پیمبر رسیده باز کمال از تو در پیمبر بود شرافت بدین منور بود اگر نقص از ما در آمد میان نماز و نیاز است فارغ از آن به آن عظمت کبریا و رسول به آن حشمت کیش و دین و قبول کار با حث و سوم