Page image — the source of record
Machine transcription
۱۸۵
سر مو نہ گنجد ز نقصی میان ولی نقصها دفع زان میتوان
پس این نقص ما از نماز و نیاز الهی تو از رحمت دور ساز
اگر بیحضوریم تو حاضری بطهـای ما حاضر و ناظری
بدل التجای حضورت مدام بود خواهش ما چه صبح و چه شام
علائق عوارض چه طول امل ز شیطان و این نفس دون دغل
زما رفته است آنچه شایان بود قصوریست ظاهر نہ پنهان بود
الهی تو این اعتراف گناہ زما در پذیر و ز ما عذر خواه
بحق خود و سرور کارساز بحق علی و نماز و نیاز
مکن ردّ تو این کرده بی حضور که زیبا است این از رحیم غفور
اگر عرصه عصیان نیا رو بطی معطل کرمها بود تا بکی
وگر نقص نبود ز عصیان حال کجا صرف گردد کمال کمال
شکستی ز عصیان بیاید بدست که عفوت کند مومیائی درست
غضب گر کار دهم برسبقتش ز رحمت رود در بجار وسعتش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.