Machine transcription
١٢۶
بجان حاضرم بهر ملکت روان ز رحمت نما سرفرازم از آن
بگفتش که ای شیر بیشه نورد ز انواع دام و ددی انچه فرد
ز تو بس بزرگند و چار پا عطا کرده قوت به آنها خدا
تو غالب بجمله شدی از چرار نیارند تاب ترا هیچگاه
ز پیل و شتر کرگ و از غیر شان که حاجت نباشد بذکر و بیان
که ظاهر اگر بر تو حمله کنند گمانست کایشان بتو غاورند
ولیکن ندارند تاب ترا ندارند طاقت عتاب ترا
ازو شیر چون حرف شیران شنید بتن لرزه اش بیش آمد پدید
بگفتا که ای مرد راه خدا که فردی تو اینوقت زاهل هدی
تو در صنف انسان و بنجنس خویش چسان برده گوی هستی پیش
کجا جای انسان که در دد کنند چومن شیر پیش تو خوار و زبون
چرا اینهمه قوت در نهاد خدای جهان آفرین در نهاد
یکی از خواصت که بیدار است به شیر و پلنگ و ددان جانور است
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
