Page 137

۱۲۷ به شبها نخوابیم و بیدار باش به بیداری آریم شبهای خویش ستوران همه شب نمایند خواب ازین روی برماندارند ناب ز شب زنده داری با جمله زور که تابی نیارند جمله ستور به تاریکی شب چو بینیم دوست همین بهره ما هم از الطاف است کسی از ستوران که شب زنده داشت همین زور و قوت بتن در نگاشت نه در چارپاست این رسم و رو ولی باشد این خاصیت طیور طیوری که شب زنده داری کنند نبینم که خود را شکاری کنند نبینی تو این باشه و باز را که گیرند مرغابی و قاز را ز تعلیم آهو نمایند صید به چنگال و بالش نمایند قید نبینی شکاری و صد باز را زبیدا ر خوابی به شبها ضیاء چو شبها ز تعلیم راه چراغ به چشم و سرش در تابد ایاغ از ان شعله شب چو بار آورد چسان روز شوق شکار آورد غرض فضل بیداری شب بسی است باین فضل او معترف هر کسی است