Machine transcription
برانش رشته جان تاب خورد ز دلها تاب چون سیماب برد
سراپ زلف او پر تاب و پیچ بهرتارش نه یعنی غیر دل هیچ
ازان کاکل مسلسل شد بناع سنبل
خم ان کاکل مشکین خوشبو برنک غنچه بشکفته شفتو
چه کاکل رشته تار رگ جان که بروی جان و دل چون زلف پیچان
دوات از طره اش شد نافه مشک
زتاب طره پر پیچ و پر تاب دلم چون قطره سیماب شد آب
دلم بر طره پر تاب او دید بجو د بی تاب تر از مار پیچید
سخن بر خشان یوسف ان جبین شد
شداز عکس جبینش ماه تابان دل ائینه پیشش محو و حیران
زتاب ان جبین ناز پرور صفا کرد و عرق بر روی کو هر
ورق شد بدر از پیشانی او
ز پیشانی ان ائینه سامان بود غور چون چراغ زیر دامان
چه پیشانی که از بس جلوه نور جبین سائی کند تر پیش از دور
قلم در وصف ابرو تیغ کردم
دلم پیوسته زان شمشیر ابرو خورد چون خنجر مژگان بپهلو
پیس از بسکه چون دم مهرم اوست نفس کشید گلوی ما دم اوست
بوصف خنجر مژگان زنم دم
زنوک خنجر مژگان دلدار نکه لرزد بخود چون چشم بیمار
چه مژگان دور چشم سرمه الود زگرد سرمه بالا میرود دود
سخن بدست زان چشم سیه مست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
