Page 665

از سعادت هر که بنهد کام بر کام نبی بادهٔ وحدت کشد سرشار از جام نبی از عقوبت خم نخورد طرزی که در روز جزا نیست غیر عفو امت از خدا کام نبی بیکہ شب از ماه رویش میکند کسب ضیا خنده دارد هر سحر از رو شنی بام نبی همچو رنگ گل که ظاهر میشود از بوی گل نور حق ظاهر بود از روی گل فام نبی کس چنان از بند حکم محکم او سر نکشد عالمی چون صید افتاده است در دام نبی بسکه ذیل دامن لطفش فراخ افتاده است کس نگردد بی نصیب از رحمت عام نبی خوان نعمت را کشیده قاف تا قاف جهان میرسد نواله خاص و عام از انعام نبی بسکه قصر رفعتش دارد عروج کبریا عرش یکپله فرو تر باشد از بام نبی بیکہ دارد نور معنی بادهٔ تخمخانه اش پای بر گردون گذارد در دآشام نبی زاول و آخر اگر خواهی که دانی عزتش از کتاب دل بخوان آغاز و انجام نبی قرب حق خواهی بخاک آستانش رخ بسا طرزی با نام خدا یکجا بود نام نبی اشتیاق جبهه سائی درت دارم بجان یا رسول الله مرا بر آستان خود رسان بند نهم هر که رخ ساید ز روی عجز بر پای نبی سایه سان خیزد ز جا در حشر طابق پای نبی در کلام حق بس داو فصاحت میدهد شد سخنگویان خموش از لعل گویای نبی تا قیامت سرخوش سر شار هستی بود هر که نوشد جرعه از جام و مینای نبی عاقلان در مکتبش من تعلیم آگاهی کنند تا دلم دیوانه شد از شور سودای نبی تا که ما زاغ البصر در چشم مستش سرمه شد غیر نور حق نه بیند چشم شهلای نبی این چمن را بسکه ابر رحمت حق آب داد نور حق ریزد ز رنگ و بوی گلهای نبی ناف شان از جای مشک صاف گویم میدهد آهوان بخطای کوه و صحرای نبی اختیار نقد عالم گر بدست من بود ميفشانم بہر ما انداز در پای نبی از روی