Page 664

بلکه عصمت بر در او پرده داری میکند مه شب پوشد نظر از روی مستور نبی خاک درگاهش نو بس دارد بهار ابرو اصف ملک سلیمانی بود مور نبی بنده د صفوان و بوجل و ولید و بولهب با همه بغض و عداوت کشته مقهور نبی با ظهیران بمسلمان تاز وخمار موکش ایت انا فتحنا خوانده منصور نبی دست بخشایش بدامانش زنیدای عاصیان میرند در بحر رحمت غوطه مغفور نبی ای خدا طغری تسکین را رسان بردرگی تا شود روشن دو چشم و کوش از نور نبی اشتیاق جبهه سائی درت دارم بجان یا نبی الله مرا بر استان خود رسان بند هفتم یک نظر گران کنم از دور بر روی بنی کرد خود هیچم بخود از ناز چون موی نبی ماند ہمچون کمان آباد دل بپریز تیر تا چو ترکش کاش نشینم بپهلوی نبی نیکو رو حه حسن خلق خوشتر دارد اثر گشته عالم گلشن از اخلاق خوشبوی نبی نیکو اخلاق آگهی کسب حسن خلق کرد گل کند دریوزه بوی خوش از خوی نبی سوی این آینه ان ای تشنگان کوثرند با محیط و بحر پہلو میزند جوی نبی حیوان در صف کش هر روز خواند این نوار شد معطر جنت از گلزار شببوی نبی شهمره جوان گرجوئی بران در بزند جنت فردوس اگر خواهی بیا سوی نبی خار حسرت میدر و صد چاکر بیان دلم سوی جنت کر گذارم پای از کوی نبی هشت جنت کم بهای ذره خاک دورش هر دو عالم قیمت یکتار گیسوی نبی رتبه شان نکو پیش حق بلند افتاده اس کس نمیرد جایزم قرب پهلوی بنی تا تجین سائی کنم بر خاک پاک روضه اش من شفیع می اورم پیش خدا روی نبی اشتیاق جبهه سائی درت دارم بجان یا نبی الله مرا بر استان خود رسان بند هشتم