Page 636

۶۲۱ هزار رنگه بجوش سموم در دام ساغر حیات هزار دادی ابن دل شده ایم همسر غایت هزار موت دعا کشی شده ایم بر سر عافیت هزار یاس دستکشی زده ایم بر در غایت چو غنچه که بشکند فکند بدامن چاکش نوید کشتن تار بیش من نگذرد ز سف رگ چه سود چاکت بوی کل ز چمن بچب هوا پر لبی ندم سویدایبش من کند این جراغ تو بنکر شهید تیغ و فاکرا رسد از توهم حسر که سخت منطقه فلک بشکوه زخم چاکش دل عریان ترانه جو شود اش خالش کشکو شنو نور هر کلام او بجواب او سخنی بکو من پای حسرت کو بکو تو بهار ائنه رو برو دل ذره تاشن جستجو سر هر کر می ارزو چو چاک کل کند نمیکدر نگاه آئینه باکش هوای کسی میسا دل چو نفس شکسته بخو نتم که رسم بحاصل جمع دل چو کهر نمونه عونتم به کس متفادل از نفس ندود صورت حلم بخبال اینه دل از ده جهان شکن خطتم بچه جلوه بنون برم که نفس کنم مغاکش بسماع قافله نفس رسد صدای پای جرس شکافت دیده امتحان نه کرد شکر با پرس کشیده در معارضش سر دست فطرت پیپ هوای مطلب بی نشان عصحر وده اکسم آری که زخاک هر بن چپا عرفی شته دم نماکش ز طراز بی حبیب نفس مدر جو نسیم سر بهوا کبر نمود هستی حیان شرر بکنی تو این همه کرد فر کشای جمت بال و پر نفسی بهستی خود کذر کسی از حقیقت بی اثر بچه اگهی د هد ت خبر محلی که وار سد عطر مطت باله بید کش مخمس غزل بیدل هجوم هرزه دویدنت شده پش پرده غلط خطا جاد و هفت خطا سبق تامل دو غلط نفس پریدن تم عبت ہوس بدین قم شده فهم خصم هجا بلات هرزه عدرم غلط