Page 586

رباعی تاریخ بگرطی هجران دیده کایمن تازه بهار او خزان گردیده معلوم میشود که دردی دارد کز غایت آن درد بخود پیچیده رباعی از لاله صبا چمن چراغان کرد در تبسم شکوفه زر بدامان کرد ناقد میان سنبل گل بندد از آب روان آئینه بندان کرد رباعی از بسکه بتار کارم افتاد گره در راه به پیش رویم استاد گره هر عقده که زد گره خدا بکشاید سعی من دست بر دم باد گره رباعی انکس که بسطح خاک پستی داده بابادهٔ تاک شور دستی داده تا کی غم رزق صبح و شام داری طریق روزیت کسی دهد که هستی داده رباعی ای برده ز عارضت ضیا چهره ماه روی تو شود مانع تماشای نگاه این جامه زرد و عارض گلگونت چون شعله اتش است در خرمن کاه رباعی هر دل که شود محور انوار نبی (ص) داند بر موز سر اسرار نبی (ص) بیمار رخش چو شبنم مرگ بیدار بود بر غنچه کند تکیه بگلزار نبی (ص) رباعی یا رب تو مرا راه یقین بنمود وانگه در فیض بر رخم بکشود گفتی که رحیمم بگنها کارانم پس رحم نما چنانکه خود فرمود