Page 585

۵۷۰ رباعی عالیست زبس پیش خدا پایه تو جبریل امین گشته مجاورپایه تو در سر خط مشق محک ظلمت شرک شد خرج همه سیاهی سایه تو رباعی پیوسته کند دلم سراغ غم تو در دل دارم چو لاله داغ غم تو شادی جهان بکلی ازیاد برفت زانروزکه نوشیدم ایاغ غم تو رباعی ای کوه صبوریم چو کاه از غم تو روزم شده همچو شب سیاه ازغم تو انم شده بیستو نا ماه از غم تو اه از غم تو هزار اه از غم تو رباعی در چنگل باز دیده بال تذرو یارب زخاک و خون طپد بال تذرو تا بچه تذرو میخرد امی طرزی در حلقه دیده ساخت خلخال تذرو رباعی تا طوطی غنچه پرده بکشاد زرو گلزار چو طاوس شد از رنگ نمو گل چنگل شاهین بود و غنچه تذرو زان پنجه بخون غنچه گل برده فرو رباعی بزمی که نواب مست طابست درو هر ساغر جای آفتابست درو در بزم سما وار تو گوئی فلک است هم آتش و خاک و باد و آبست درو رباعی با ناوک اگر هزار نی بر دیده حیرت چو مژه نمیرنم بر دیده از شوق خدنگ ناوک مژگانت چون ائینه ام زپای تا سر دیده طرزیا