Page 584

بیا ایدل که جهت یار سازیم برای جستجویش اسب تازیم بکف یا گوهر وصلش بیاریم و یا از دست نقد جان ببازیم بیا ایدل زیا د عبر کردیم گرد یار خود بی سیر کردیم رخش در کعبه و مسجد بدیدم بیا تا از گشت و دیر گردیم هر کس که بروضه نبی سود جبین بر نام شهان حکم کند همچو نگین غیر از در فاطمه بروضه پاک رسول نگذرد بنود بازگش چشم و ببین رباعی گر خاک مدینه خود کشی چشم روشن گل کل شکند دل تو مانند چمن از هر کف خاک او حیان سیدم گلهای حسین رنگ گز از یمن رباعی از فیض بهار در سپهر گلشن بر شاخ شگوفه را بود شکل پرن از یک شگوفه بر سبزه فتاد چون چرخ پر از ستاره شد صحن چمن رباعی ایدل زغمش سینه فریاد مکن وز درد همیشه ناله بنیاد مکن از بهر خدا سپند اسا ایدل خاکستر من زناله بر باد مکن رباعی با جامه سبز امد ان جان جهان برد از دل من قرار و ارام و توان این قد بلند تست در چشم ترم یا سر و ستاوه بر لب اب روان رباعی ای یاد تو در دلم چو نور اندر عین نور تو بدیده ام چو عینک اندر عین بی عینک اگر بود مر عینک چشم عینم بنظر بود چو عینک بی عین