Machine transcription
ماروشن طبع پروانه ندیم ائینه شام شب تار است دل ما
جز یاد نظر برد گهبان باز نکردیم گنجشک دلی باز شکار است دل ما
از باده شوق تو سیه مست شریم بیدرد سرینچ خمار است دل ما
ای کاش برویم در مقصود کشانید از ناخن امید فکار است دل ما
زیبائی معشوق سواد غم عشق است خال رخ آن لاله عذار است دل ما
دامان من از اشک چو ابر چه ایران از گریه کنار بهار است دل ما
چون غنچه بگلزار تمنای وصالت خمیازه کش وست کنار است دل ما
چون زلف بهرسو کنم هرزه درا چون دل نعیم لب یار است دل ما
از بسکه بگان خار تمنای تو خوردیم در پیش تو چون آبله خار است دل ما
در پنجه اشفتگی زلف پریشان بیتاب تر از طره یار است دل ما
هر چند که سرشته تر از دور سپهریم چون قطب بیک جای اقرار است دل ما
طرزی رخ ائینه پر از گرد غبارست تابسته این جسم نزار است دل ما
من طبعه
هرچند چوحم سرخوش جوش است دل ما چون ساغر و پیمانه خروش است دل ما
خون دل من عکس فگنده است برویم چون ساغر می عکس فروش است دل ما
در پای خم شوق تو چون مردم بدست در شور و شر و جوش و خروش است دل ما
در پیش صفائی تو یکدانه کو شت چون دانه در حلقه بگوش است دل ما
در هر طپش دل رسدم مژده رحمت هم نغمه اهنگ سروش است دل ما
در پای تو بر سنگ زنم این دل پرخون تاکی چو سبو بر سر دوش است دل ما
تا چشم سیاه تو مرا خاک بنظر کرد از ضعف صدا سمه فروش است دل ما
طرزی چو حباب از دل بیتاب چه پرسی در بحر فنا خانه بدوش است دل ما
بر علیه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
