Page 526

در طریق استقامت پایه آن سغزیم که کمین انقدر بر دوش بینم تا که مار آمد برون چشم خود از انتظار طلعت رحمت مدوز همچو سوزن خنده ات آخر ز تار آمد برون بسکه سبز و خرمش آند بسوی خار سد سبزه کم کم از زمین فصل بهار آمد برون گر کمربندی به تمکین همچو کوه با وقار مطلبت آخر چو لعل از کوهسار آمد برون بسکه بستم پیش چشم ساقی از بوی شراب از سر مخمور مار پیچ خمار آمد برون هر که در میخانہ عشقش در آید یک نفس گر ہمہ دیوانه باشد ہوشیار آمد برون من ز دنیا بی طالع حاصل سرسبزست لاله اری از میان سبزه زار آمد برون از غم باد خزان آزاد باشد سرو هر که در آزاد گیها استوار آمد برون در دبیری طرزی آخر استخوانم پاک در کهن سالی بلی تار از خیار آمد برون جواب صائب گفته از هجوم جان فدان سرو روان آید برون سرو را چون سایه دنبالش دوان آید برون چون بخشر با یمن بر چیده دامان بگذرد گل ز حسرت از بسین دستکشان آید برون در میان جمع از گرمی خویش شمع سان مغز همچون شعله ام از استخوان آید برون فیض عشق کار حاتم کرد معنی اشنا عندلیب از صحبت گل نکته دان آید برون شاهدان معنی و خط بر روی صفحه ام چون خط از دنبال کلکرموشکان آید برون مرباعت مادک آہت گردون بگذرد چله چون نبود کجا تیر از کمان آید برون کی نمیکرد د با هر راستی از کج سرشت با فنون راستی تیر از کمان آید برون عمر را افزون کند فیض حضور میکشان پیر از میخانه ما نو جوان آید برون سینه اش طراز مهلسب چاک میکر دو دهم ناله ہر کس چو نی از استخوان آید برون جواب کمال در قند هار گفته تیغ اندر دل گل خار بشکن کیسه و شک را مقداد بشکن