Page image — the source of record
Machine transcription
در چمن چون پرده از رخسار بالا می کند عارض گل مینماید پیش ان رخسار خار
غنچه با زولاف خوبی با دهان تنگ تو غنچه را بر بسته می ارند در بازار زار
از حیا در میتوان دیدن بکومی راز او شوخ چشمیمها ندارد اندر ان در بار بار
گر میخواهی که داریست دبدل داری مبر خجالت محکم بذیل مردم دیندار دار
یاد غیر از دل برون کن محرم روی یار شو تاکی باشی زجان طرزی تو با اغیار یار
جواب صائب بفرموده سردار محمد امین خان پسر امیر کبیر
در قندهار گفته
از روی شاهد کل پرده بر کشاد بهار قبای غنچه بخوناب نمک داد بهار
هزار مرتبه حسن چمن زیادت یافت چو صفر غنچه بپهلوی کل نهاد بهار
چنان جنون کنم در چمن که هر جانب هزار چشم پریزاد کل کشاد بهار
اگر چه دامن کلشن ز غنچه لبریز است بصورت دیمنت غنچه زنزاد بهار
زبسکه شبنم کل موج زد بطرف چمن بخاک راه چو برک کل اوفتاد بهار
کرکه خون دل کلستان بجوش امد که خون دل زدرک ارغوان کشاد بهار
بخور طرزی از سان طریق زهد و ورع که داد و دین مرا همچو کل بیاد بهار
از طبع خود در کابل گفت
دهان پر نمک شور تر ز قرص پنیر مه جمال تو برده صفار بدر منیر
منم ز غصه چو مارنج زرد و تلخ دهان توی ز خنده شیرین جو شکر چون شیر
ز دوری تو جلیبم ترنج سان پر چین ز فرقت تو رخم زرد تر بسان زریر
ز عشوه تو دلم شور شد چہ کان نمک ز غمزه تو دلم شد چو تیردان پر تیر
تو خواه عشوه کن و خواه ناز خواه عتاب کجا روم که بزلف تو دل فتاد اسیر
چراقی تو که هر جا جمال بنمائی دل از جوان بربائی و نقد جان از پیر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.