Page 328

جواب کلیسم در قندهار گفته در دل شب بیاد لم آه دمادم میکند کشت معلوم که با زلف پرخم میکند صبح زلف کج خوبان نخواهد دست کس اسکه آنرا بیجست شانه در هم میکند بیکو مژگهای بیداد تو غمیزه اردل است زخم پیکانت بدنها کار مرهم میکند قطره خونی که میر یزد و دو چشم در غمت از دل صد پاره گویا پاره گم میکند دانه در چشم دام افسرد مژگان سبز شد ز انتظارست اسلکه دایم دیده پرغم میکند یار من هر چند در چشم است نتوان دیدنش کان پری رو چون نگه از دیده ام رم میکند بسکه دیدم منقلب اوضاع آن پیمان شکن زود بر هم شکند عهدی که محکم میکند بست عظمی پرورد عاطر زی مخواه ورنه بار منت این دون قدت خم میکند در دشتس بیدل در قندهار گفته چون صبا زلفش پریشان میکند عالمی را سنبلستان میکند دی نمودم که نمایان میکند عالمی را محو و حیران میکند قطره خونی که آرد دل بکف دیده آن در در دامان میکند لخت دل بالای مژه بیجا مریز ناو کش با سینه مهمان میکند دل چه باشد زانکه مژگان خونخوارش رخنه اندر قلب سندان میکند بمدحری قسمت اردشتم در بزم آسمانم قلع و دندان میکند ضبط خود داری مخواه از من که باز یاد او در سینه جولان میکند دل بر چون مار می پیچد بخود زانکه یاد زلف جانان میکند گر باین رفتار بخرامد به ناز سرو را در باغ حیران میکند جان و دل جانفزی کند در پیش او هر کجا آن شوخ جولان میکند جواب واقف در هرات گفته