Page image — the source of record
Machine transcription
بمار رشته طول امل با چند می پیچی بیار کوتاه کن اندیشه دور و دراز امشب
بدهر بی سرانجامی که انجامش نمیدانم کسی با کس نپردازد تو کار خود بساز ا
ز تاب اتشش در پیش بیزم وصل اخر سرت بجیب اشک میغلطم چو شمع از بس گدازا
باین رنگت که سوزد گذار سجده مجازم چو طرزی پر پر پروانه میخوانم نماز امشب
نامه منظومه
ایانگار پریروی ماه پیکر من شنیده ام که برین بیدلی بقهر و عتاب
عتاب و قهر ترا میبرم در هر سر اداد ناز ترا میکشم در هر باب
اگر به تیغ زنی بر سرم که سر برد ا دگر به تیر زنی بردلم که رو بر تاب
من از تو سرنکشم گر رود سرم در این من از تو روی نتابم وگرشوم بیتاب
فدای تلخی تو باد جان شیرینم فدای قهر عتاب تو باد جان خراب
اگر بجای تو من دیگری گزینم یا ر وگر بغیر تو بینم بدیگری در خواب
شود بر اتشن هجرت دلم کباب از غم شود ز خون دلم پای مرگ خضاب
کسی که گفت دروغ از زبان من با تو دلش استخوان شود ز رشک کباب
کسی که کرده مرا پیش تو چو نون زالف تنش چو زلف سیاه تو باد اندر تاب
زبان او چو زبان بنفشه باد کبود دهان او چو لب غنچه باد پر خوناب
بگیر خنجر بیداد و تیغ کین بر کش بزن بسینه صد پاره ام ز روی صواب
وگر ز سختی جان کندنم خلاص کنی که مردنت به ازینم کشته بیتاب
بان وگر ختای شه ز راه لطف و کرم وگر ندای مه تابان ز روی خیر و صواب
بوی طرزی افغان گذر کن از انصاف که از غم تو بخوناب دل بود غرقاب
نامه منظومه
ای که ما را خیال یاری تو دیده بیخواب کرد و دل بیتاب
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.