Page 111

در هوای لب می آلودت دل بشم بسینه گشته کباب تا بدیدیم گوشۀ حشمت همچو چشم تو گشته‌ایم خراب برد چشم تو دل ز من بنگاه روز زلف تو جان من بعذاب چشم مست تو و خم ابرو ترک بد مست و گوشۀ محراب هست لعل و دهان و عارض تو شکر و شیر و پر تو مهتاب روز و شب در هوای زلف کجت میطپم همچو ماهی بی‌تاب بی‌گل عارض تو ای دلبر گر بگلشن روم شوم بعذاب بی‌حجابانه از درم تو درآی حال بیتاب خویش را دریاب ره وصلت نمنا که شب همه شب از دلم دمبدم چکد خوناب غیر وصلت که آرزوی دلست مطلبی نیست در دل بی‌تاب بهر وصل تو طرزی افغان روز و شب در ناله میکند چو رباب بر روشن دل خوانده طاوس روانی مسرع موج آب معنی فرو گهر سازد روان مضمون آب غافل از افسانهای رنگ بی رنگی مباش در چمن این رنگ ریزد با د و افون آب غنچها را بند گردان از تردد باغبان جوان نغمه تر دست دارد مطرب قانون آب در هوا مرغان چمن برنگ دور نگی افگند سبز کنم رنگین چو گل روی چمن از خون آب کاسۀ ما گر چه پر از آب این دریا نشد بازم از جان چون حباب خالی نمون آب پای سعیش نا کجا بر سنگ حسرت بشکند بجا با مید و دچون اشک ناگلگون آب در میان مجمع نازک خیالان چمن مصرعمی بندد چو گل رنگین بیان مضمون آب موج وحشت دارد از بس بحر طوفانی دلی از غبار نقش پای خود رود مجنون آب صاف دل را راز ها پنهان نمیماند بدول صورت نقش درون ظاهر کند بیرون آب مبحث