Page 98

افگند توپ قلعگی را بطس دفا زصوت جبین که همه کار امکانست زوانس تو درین کارخانه میسازد چنین صفات نمایان کارپنهانست شده حساب طالبت نتاج تو افغان بحقی که ذات تو امروز فخر افغانست اگر کنم بتاج تو فخر فخر است این دگر بذات تو نازیم جای ناز انست نداش نور رسیده باین چنین دولت وگر نه مردم ماخرسوار کور انست نه این سخن بخوشامد دروغ میگویم که انچه گفته ام آن یک بیک نمایان وگر ز انچو شاد صفت کنم زیبا که چرخ با تو تعظیم کل جهانست بذات حق که زحکم تو سر کشی نکنم بسر جو خامه روم برخلی که درمانست خلاف ای تو زین پس نمیروم قدمی مرا قسم بخدا و رسول قرانست زحکم و کشم کردن ز مسلمانی که امر نافذ وارشر و طابعانست زبعد امر خدا و رسول امر ترا کنم قبول ز جان ز انکه حکم فرمانست گر است زهره که از امر تو کشد کردن که حکم تو چو دم خنجر تو برانست کمال دانش اثر حد وصف بیرون است خود تشریح کمال تو محو و حیرانست زیاده زین نکنم ارز عرض عین کلمات که یک نوشته طراز هزار دیوان بغیر طرزی محرم که از تو محرومست همه صفات هنر درشن ان بنیان نویسمش مشکل ایام عشر تست دلی که روز عید ولیعهد عبدالله خانست جو جان کنم عرض خود در ین هنگام که از طرب لب مردم چو غنچه خندان زجشن عید ولیعهدی سپهر جلال زمین چرخ برا نیم همه چراغا پرا نکویش بناله زمانه از شادی که روز عشرت فرزند شاه افغانست زجوش شوق تماشای انچنین عشرت مدان تو جوشش هم افغان که جسم حیر جهان ز دن بکم گل پوست سید روییم که شهر و کوچه و بازار طرف بستانست