Page 64

نباشد درحقیقت کر به بیند دیده حق بین دو عالم قیمت یکتار مویت ای علی یکتا چوغازی را بود امروز مدحت بر زبان جبار تو هم از لطف احسان شافع او باش در فردا خدا یا بهاران شاهد کل سرخ بر افروزد الا تا شکر باد خزان بر کل کند یغما مجان ز اباد این باغ از شادی جو کل رنگین حسودان تو باد از درد و از غم زرد اسا قصیده در تعریف قطب الاقطاب شیخ عبدالقادر قدس سره سپید، دم چو شدم در حریم قرب مقیم رسید این دم جانخش از شمیم نسیم کجا ای بطیح استیم از کلیم برده سبق برنج معجز تخته نموده هشت اقلیم چرا محوش نشنی رومخ کبار ولی حضرت پرورد کارحی قدیم گل ریاض حس سرو بوستان حسین سرور جان بنی نور چشم ابراهیم بنی نژاد و علی قدرت و حسن سیرت که هست شان رفیعش قرین بعرش عظیم به دیده حق بین درکشن بیست برین بود چشم یقین و نه پاش نیاز تنیم بکوش الزمان که رسم بزار پردوش خوش انزمان که شوم اندر ان مقام مقیم بی نثار قدوم مجاوران درش ز چهره در بفشانم ز دیده ریزم سیم بنیزان مهش جان روان بر افشانم بساکنان درش نقد دل کنم تسلیم چودل بر بند ازل بر ارادتش بستم کرم رود سر و جان تا نهم بعهد قدیم بیم کویش اگر بومی آرد م بشام بمرده جان بفشانم بران نسیم بهیم شد باغ جنان فخر کشور جیلان که هست کشور جیلان چوطور او چو کلیم کراب کوثر و حور و قصور میخواهی بنوش از شط بغداد و کوثر و تسنیم زہی! چو تو خلف باب درز کا نین زہی! چو تو پسر مادر زمانه عقیم ندیده دیده افلاک چون تو کوہر پاک نچیده دست قضا چون تو کل ز باغ نعیم بحق انس بود لطف ہی تو لطیف بخاص و عام بود فیض بیحد تو عمیم