Page 65

نبود بر فلک جاه چون تو بدر منیر نبود در صدف رتبه چون تو در یتیم شمیم روضه تو هوشتر از نسیم بهشت غبار درگه تو بهتر از نعیم مقیم بلطف رحم رحیمی بحسن خلق خلیق بفیض جود جوادی بفضل علم علیم تو شیخ جم و شبونی و قطب اقطابی ترا ولیاست ترا فخر رتبه تقدیم نظر بسرعت عزم تو نیست باد عجول بظن بسایه حلم تو کوه نیست حلیم دم ترا بلطافت اثر چو باد مسیح کف ترا بکفایت صفت چو دست کلیم اگر نه فیض عمیم تو عاطفت کردی بجفتی که نمانده بروز گار کریم ببوستان ندمیدی ز خاک سنبل و گل اگر نه خلق تو دادی نسیم را تعلیم دلم ز هجر تو افتاد در غم جانکاه تنم ز فرقت تو ماند در عذاب الیم نه در چرخ بمن مهربان نه در شفیق نه روز گار بمن یار و نه سپهر رحیم غبار کوی تو گر نگذرد بچشم من ز شوق روی تو یا بد روان عظام رمیم شها غلام تو طرزی بطرز مداحات مدیح ذات تو اکش بار و مونس دیم ببحر صفات تو دائم بود ملول دخول ببحر ثنای تو دائم بود صمیم و کیم بر آستان خودش کن طلب که دور از تو ندیده در رنج غم روز گار گشته سقیم همیشه تا بود از امر ایزد یزدان مطاف قبله ایمان مقام ابراهیم حریم روضه پاکت برغم بد خواهان ز حادثات مصون باد همچو کن حریم مزار مرقد تو دائما ز پارنگاه طواف روضه تو فرض دائما چو حریم حریم عدل تو همچون حرم بود مأمن ز باد فتنه چو دار السلام باد سلیم قصیده در تعریف پیر پیران شیخ محی الدین عبد القادر در دیار درد افغان میکنم ناله را از نی سوران میکنم بسکه مد ناله ام آمد رسا چون فغان بر چرخ جولان میکنم هر قدر