Page 674

صحیفه ٦٦٧ سیاحتنامه قطعه روی زمین جلد سوم کی ایست که تنها پوست و يك كمترى گوشت از هم كفیده و به استخوان هیچ ضرری نرسیده . امید است كه تا فردا شام هیچ اثری نماند ! گفتم - مرا بقمرهٔ خودم چرا نبرده اند ؟ گفت - در قمره بدرجهٔ کفایت هوا نبود . حالاً نکه جکروشش شما بهوای صافی تازه بسیار احتیاج داشت ازانسبب شما را درین اوتاق که هوا داراست خوا با نیدم . داکتر - هنوز دو ساعت مانده که به بیروت برسیم . حالا یکقدری آب گوشت میگویم برای شما بیارد آنرا خورده تا میتوانید سعی کنید که خواب تان ببرد ، زیرا دو ساعت خواب راحت برای شما از صدمن دوا بهتر است . اینرا گفته ، از اوتاق برامد . بعد از پنجدقیقه کارسون آمده يك کاسه آبگوشت بسیار تیره و مزه داری آورد . آنرا نوشیده ، و عبود را نیز بخواب اشارت کرده خودم نیز بخوابرفتم . روز دوشنبه ۱۷ ذیقعده - بیروت - ضیای آفتاب که از پنجرهٔ اوتاق بر رویم افتاده بود از خوابم بیدار نمود . در اوتاق هیچکس نبود ! بسوی ساعت دیواری کوچکی که بدیوار اوتاق نصب بود نظر کردم . دیدم که ساعت هشت است . از غیر متحرک بودن واپور و تردد ، و قیل و قال مردم ، و کرکر ماشینهای جراثقال فهمیدم که در ( بیروت ) هستیم .