Machine transcription
۳۶
حیف این دنیا که او خود هم بگلخانہ نماند
وز درخت عیش نتوانست بر گیرد ثمر
از قصور آسمان ساو ز مقامات کریم
دفعةً بربست از خاک وطن رخت سفر
نی امانی یافت در دارالامان آن خسته دل
و انکه بودش دلگشا دلگیرش آمد در نظر
آن جوان مجبور شد آخر به ترک مرز و بوم
بعد من الّا که یک ماہ و دو ہفتہ شد بسر
رفت در جائیکه در گوشش نمی آید اذان
بلکہ از زنگ کلیسا گوش ہا گردند کر
اینکه اظہار تأسف میکنم زین انقلاب
از تباہی مسلمانان خورم خون جگر
از پی ماضی ورق گردانی تاریخ کن
انقلاب عصر حاضر را بچشم خود نگر
سله شهر نو که امان الله خان بنا نهاده بود ۱۲ سله یک قصر عظیم الشان در کابل ۱۲ سله سله رومالی تحت اطالیه ۱۲ منہ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
