Page image — the source of record
Machine transcription
جلد سوم ۵۸ کتاب الحوالة
در پرسید و شد بشیخ رحمه الله تعالی حال مردیکه وی آورده بعض تاجران از طرف مردی سفتجه را پس درین هنگام آن تاجر بعض از انمال دادش و بعض باقی ماند آیا میرسد صاحب سفتجه را اینکه مطالبه کند از ان تاجر ادا کردن باقی مانده را گفته است شیخ رحمه الله تعالی که اگر آن کاتب را مالی بود نزد مکتوب الیه و بود برای وی که بصاحب سفتجه بدهد آنرا پس اقرار کرده بود مکتوب الیه بان نوشته و اقرار کرده بود باینکه آنمال دین اوست بر مکتوب الیه درین صورت مکتوب الیه مجبور کرده شود بادن آن باقی مال و اگر اقرار نکرده بود آن مکتوب الیه بان نوشته مجبور کرده نمیشود بدادن آن باقی و همچنین مجبور نمیشود اگر اقرار نکرده بو باینکه آنمال دین اوست بر ذمه وی مگر وقتیکه اقرار کرده باشد مکتوب الیه باینکه صاحب این سفتجه را دینی است بر نویسنده و حال اینکه ضامن شده بود برای صاحب سفتجه پس صحیح است ضامنی او گرفته میشود بآن رجل اشترى من رجل عبدا بالف درهم و كفل بالثمن كفيلا ثم ان الكفيل احال البائع على رجل ثم ان البائع اراد ان ياخذ المال من المشترى لم يكن له ذلك ولو احال المشترى بالثمن على رجل لا يبقى له مطالبة المشترى (قاضيخان) مردی خرید از مرد دیگر غلامی را بهزار درم و ضامن گرفت به بها مرد دیگر را بعد از ان آنضامن حواله نمود فروشنده را بر مرد بعد از ان فروشنده اراده نمود که بگیرد آنمال را از خریدار این گرفتن نمیرسد او را و اگر مشتری حواله کرد فروشنده را بر مردی باقی نمیماند بایع را طلب نمودن از مشتری رجل اشترى من رجل عبدا بالف درهم و قبضه ثم ان المشترى احال البائع
بالثمن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.