Page 731

جلد سوم ۵۶ کتاب الحواله الی الاجیر بعد خروج الاجیر من المدینة شیئا من السودزیان ثم کتب لتاجیر ھذا الآن سفتجة باسم رجل فلما وصلت السفتجة الی الاجیر قبلھا وادی بعض المال ثم بدل لھذا السفتجة خطابا الباقی ثم ورد الی الاجیر کتاب من الاستاذ ان لا تقبل السفتجة التی کتبتھا الیک باسم فلان وان کنت قبلتھا فلا توفہ المال ورد علیہ کتاب السفتجة فقد بدا لی ذلک وقد تبدّی بہ الامر ھل للاجیران یمتنع عن اداء الباقی قال نعم ان کان المکتوب لہ وھو صاحب السفتجة دفع المال الی الذی کتب لہ السفتجة وضمنہ المکتوب الیہ صح ضمان الاجیر عنہ ولا یکون للاجیر ان یمتنع عن اد الباقی وان لم یکن صاحب السفتجة دفع المال الی الکاتب لم یصح ضمان الاجیر عنہ وکان للاجیران یمتنع عن داء الباقٰ ولا یکون لہ ان یسترد ما دفع الیہ ھذا اذا کان الاجیر ضمن المال صاحب السفتجة فان لم یضمن کان لہ ان یمتنع عن دفع المال الی صاحب السفتجة فی الوجھین قال نعم وبدّل الخط لا یکون ضمانا منہ الا ان یقر بالضمان او یکتب لفلان علیّ من المال کیت وکیت و یشھد علی ذلک شہود (قاضیخان) و از شیخ امام ابوبکر محمد بن فضل منقول است که مردی فرستاد مزدور خود را بشهری از حشری تا بازفرستاد بسوی آن مزدور پس از برآمدنش از شهر چیزی از سود زیانزا باز نوشته کرد آن مرد بسوی همان مزدور خود سفتجه را بنام مردی پس چونکه آن سفتجه رسید بآن مزدور پیش قبول کرد آنرا و ادا کرد بعضی آنمال را و داد صاحب آن سفتجه را خطی به باقی آنمال بعد ازان رسید بآن مزدور خطی از طرف ستادش که قبول مکن آن سفتجه را که برایت نوشته بودم آنرا بنام فلان واگر قبول کرد باشی آنرا پس مال مده او را ورد کن بروی نوشته سفتجه را پس بدرستیکه پشیمان شده ام من ازان و بدرستیکه بدل شد آن کار آیا میرسد آن مزدور را کہ منع