Page 730

جلد سوم ۵۵ كتاب الحواله در سمرقند الكازیا زیادہ از ان رواست اگر خود شرط کرده شده و ما پیشتر گفتیم که منفعت در قرض وقتی که شرط کرده نشده باشد رواست بخلاف وجق ما بكتاب لسفتجة الى جل من شريكه او خليطه ودفع الكتاب الى الذى جاء اليه فقر المدفوع اليه ثمر قال كتبهالك عندى ذكرمحمد رحمه الله فى النوادران ذلك لا يكون ضمانا من المدفوع اليه وكذا لو قال الدافع اضمنها لى فقال قد انتهالك عندي او قال كتبهالك عندي فهو باطل ان شاء دفع اليه المال وان شاء لم يدفع وان قال المدفوع اليه الكتنا كتبهالك لي وقال اثبتهالى على فهو ضمان تخذه صاحب السفتجة (قاضيخا) مردی نوشته سفتجه را اور د بسوی مردی از طرف شریک و یا خلیطش و داد آن نوشته را بانکس که آمده بود نزدش پس وی خواند آنرا باز گفت کسیکه بوی داده شد که نوشته است نویسنده سفتجه را برای تو نزد من ذکر کرده است امام محمد رح در تو ا در اینکہ این قول نمیشو د ضمانت از طرف کسیکہ بوی داده شد و همچنین اگر گفت نوشته دهنده که ضامن شو آنرا برای من و کسیکه بوی داده شد گفت بدرستی نویسنده ثابت کرده است آنرا برای تو نزد من یا گفت که نوشته کرده است آنرا برا تو نزد من پس این قول او باطل است اگر بخواهد بدهد او را انعمال واگر نخواهد ندهد و اگر گفت کسیکه بوی داده شد که نوشته است نویسنده برا تو بر من یا گفت ثابت کرده است انرا برا تو بر من پس این قول او ضمانت صحیح است و میگیرد او را صاحب سفتجه باین قولش وعن الشيخ الامام ابى بكر محمد بن الفضا رحم لا فقا حيو اله الى مدينة والمداين ثمر انفذ الفصل هندی