Page 69

كتاب الوکاله مردی گفت دو زن خودراکه طلاق نمایید هردوی شما نفسهای خود را به طلاق پس طلاق کرد یکی ازین دو زن نفس خودراو آن دیگر را به طلاق طلاق می شود هر دو زن باین شرط که طلاق کردن زن نفس خودرا در همان مجلس باشد اما طلاق شدن آن دیگر موقوف نیست بهمان مجلس ولو قال لها طلقا انفسکما ثلاثا ان شئتما فطلقت احداهما لا يقع مالم يجتمعاعلى الثلاث المجلس (قاضیخان) واگر شوهر گفت هر دو زن خودرا که طلاق کنید هر دوی شما نفسهای خود را به طلاق اگر رضا باشید پس طلاق کرد یکی ازینها طلاق واقع نمیشودتاکه جمع نشود هردوی آنها بمدسه طلاق در مجلس الوكيل بالطلاق اذا خالع على الالف كان متعديا وله بخلاف الاخر فلا يقع وان كانت هي التی قال خير يقع وهذا بناء على ان الخلع هل هو الفتاره الضما(عالمكیری وقاضیخان) وکیل بطلاق کر نمود بازن موکل بال اگر زن مدخوله بود پس مخالفت سمی شهرست واقع نمیشود و اگر زن غیر مدخوله بود مخالفت طبیعی نی پس واقع می شود و این ظاهر ست و برین حکم است قول اکثر مشایخ و اختیار کرده است این امام صفار رح ولو وكل جلا ان يخلع امرأته فخلعها الزوج او بانت بوجه من الوجوه تم في العدة او بعده لا يكون للوكيل ان يخلعها (قاضیخان) واگر شخصی وکیل گرفت مردیرا باینکه نماید بازن وی باز خود شوهر خلع کرد با آن زن ویا برآمد آنزن از نکاح او بيك وجهی از وجوه بعد بعد از ان شوهر نکاح کرد آنزنرا در عدت و یا پس از ان مرد وکیل برانیست اینکه خلع نماید با آن امرأة قالت لزوجها اذا جاء غد فاخلعنى على الف درهم کا ذلك توكيل حتى لو نهته عن ذلك صح نهيها وكذا لوقاله العبد لمولاه اذا جاء غد فاعتقنى على الف درهم (قاضیخان) زنی گفت مرشوهر خودرا وقتی فردا شود خلع کن تو باسن بهزار درم میشود این قول زن توکیل تا انیکه اگر منع کر د شوهر را از ین خلع بین منع کردن آنزن و همچنین حکم است اگر گفت غلام مرملامی خودرا وقتی که فردا شود آزاد کن مرا بهزار درم جلہ سوم رحمتی