Page 543

کتاب کلفنا يرجع وكذا لو قال كفر عيني بطعامك او اد زکوة مالي بمال نفسك او اعق عنى رجلا بكذا او اعتق عني عبد عن ظهار (قاضیخان) و اگر مردی بخشید مال خود را برای بیگانه بعد از ان کیکه برایش بخشش شده بود امر کرد مردی را که عوض بخشش بد و بخشش کنند را از مال خود و او چنین کرد این کار رواست و رجوع نکند بر امر کننده مگر وقتیکه امر کننده وقت امر گفته باشد او را که بده عوض بخشش و باین شرط که تو رجوع کنی بأن عوض بر من پس درین هنگام رجوع نکند برا و و چنین حکیمت اگر مردی گفت دیگری را که کفارت بده ازاینم بطعام خود یا اداء کن زکوة مالم بمال خود و یا بگیر حاجی از طرف من مردی را با نقد روال یا آزاد کن از طرف من غلامی را از کفارت ظهارم اذا قال الرجل لغيره هب لي الفا على ان فلانا ضامن لها وفلان حاضر فقال نعم ثم وهبه المامور الف درهم فالهبة من الضامن و يكون المال قرضا للدافع على الضامن كذا في الذخيرة (عالمكيري) وقتیکه مردی بگوید مر دیگری را که بخشش کن مرا هزار درم باین شرط که فلان ضامن بات بأن هزار درم و حال اینکه آن فلان حاضر بود و گفت که آری بعد از ان مامو بحشش باینما هزار درم را پس این بخشش میشود از طرف ضامن و آنمال قرض میشود در دهنده را بر ضامن همچنین مذکور است در کتاب ذخیره و لو امر رجلا بان يقضي دينه ولم يقل على اني ضامن ولا على ان ترجع بذلك علي رجع المامور على الامر على كل حال (قاضيخة) و اگر مردی فرمود مرد دیگر بگذاردن این رای گفت باینشرط که مین بنام این کبریا توج کنی بان ان برمن در صورت رجوع بکند بر ام کننده همه حال یعنی آن شرط را ذکر کرده باشد یانه قال محمد رحمه الله في الجامع رجل له على رجل الف درهم دين فامر الغريم رجلا ان يقضى صاحب المال رساله